Byłam surogatką dla mojej siostry. Kiedy zobaczyła dziecko, powiedziała: „Nie chcemy go już”.

Samotny koc

Trochę zniechęcony, byłem gotowy do wyjścia. Spojrzałem z powrotem do salonu, kiedy zauważyłem kocyk dziecięcy na kanapie, starannie złożony i nieuszkodzony. Czy nie powinien być używany przez cały czas? Wydawało mi się to dziwne. Nie mogłam pozbyć się tego dziwnego uczucia. Mój umysł bolał od podejrzeń, ale milczałam. Wydawało się, że to tylko kolejny element układanki, który odłożyłem na bok do późniejszego rozważenia.

Ciągnące się wątpliwości

Moje myśli krążyły wokół dziwnego spotkania z popołudnia, więc podróż do domu przypominała jazdę we mgle. Wciąż zadawałem sobie pytanie, dlaczego podczas mojej wizyty nie było żadnych odgłosów dziecka i nie mogłem pozbyć się wrażenia, że zostałem pozbawiony czegoś ważnego. Dlaczego nie chcieli uzyskać pomocy? Nie mogłam przestać się martwić o to, jaka może być ukryta prawda, ponieważ wszystko wskazywało na poważniejszy problem. Wszystko wydawało się zbyt przerażające.